Startuj z nami | Dodaj do ulubionych | Księga gości | Chat | Newsletter | Forum dyskusyjne | Powiadom znajomego | Poczta | Facebook | Youtube | Google+ | Przewodnicy Turystyczni Polski English Deutsch
Przewodnicy TurystyczniPrzewodnik Turystyczny

Przewodnicy Turystyczni - Słupsk Damnica Dębnica Kaszubska Główczyce Kobylnica Słowiński PN - Baza Przewodników Turystycznych

Przewodnicy Turystyczni Słupsk / Przewodnik Turystyczny / Definicje

Przewodnik Turystyczny
Przewodnik Turystyczny


Przewodnik Turystyczny

Przewodnicy Turystyczni
Przewodnicy Turystyczni

Przewodnicy Turystyczni



Przewodnik turystyczny

Przewodnik turystyczny to osoba, która oprowadza turystów lub odwiedzających po określonym obszarze terytorialnym. Do 2013 roku do pełnienia zawodu przewodnika turystycznego wymagane były odpowiednie uprawnienia (wydawane przez marszałka województwa, właściwego dla miejsca zamieszkania, potwierdzone legitymacją i odznaką) do udzielenia informacji turystycznych i krajoznawczych oraz do oprowadzenia wycieczek i turystów indywidualnych po obiektach, trasach i miejscowościach. W chwili obecnej obowiązek uprawnień został zachowany jedynie dla przewodników górskich. W odniesieniu do przewodników miejskich i terenowych zawód ten został przez Ministerstwo Sprawiedliwości uwolniony. W związku z tym obowiązki przewodnika może w tej chwili wykonywać każdy. W niedługim czasie mogą powstać systemy szkolenia przewodników turystycznych przez organizacje branżowe, które jednak nie będą mieć żadnego usankcjonowania prawnego i mogą jedynie posiadać status dobrowolny.

Uprawnienia
Przewodnikiem turystycznym może być osoba, która posiada uprawnienia określone ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz.U. 1997 nr 133 poz. 884). Funkcja przewodnika turystycznego to przede wszystkim sumienne sprawowanie opieki nad uczestnikami podczas oprowadzania wycieczek, jak również fachowe udzielanie im informacji o kraju, odwiedzanych miejscowościach, obszarach i obiektach.

Rozróżnia się 4 kategorie przewodników turystycznych:
przewodnik górski dla określonych obszarów górskich (Beskidy, Tatry, Sudety),
przewodnik miejski dla poszczególnych miast oraz obszarów i obiektów znajdujących się w strefie podmiejskiej, jeżeli są one związane z historią, kulturą lub gospodarką miasta,
przewodnik terenowy dla poszczególnych województw lub regionów (włącznie z miastami położonymi w obrębie województwa lub regionu),
przewodnik wysokogórski międzynarodowy bez ograniczeń terytorialnych.

Uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek otrzymuje osoba, która:
ukończyła 18 lat i szkołę średnią,
posiada stan zdrowia umożliwiający wykonywanie zadań przewodnika (potwierdza to odpowiednia komisja lekarska),
nie była karana za przestępstwa umyślne lub inne popełnione w związku z wykonywaniem zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek,
odbyła szkolenie i praktykę przewodnicką oraz zdała egzamin na przewodnika turystycznego przed komisją, powołaną przez Marszałka województwa.
Kursy na uzyskanie uprawnień przewodnika turystycznego są zwykle organizowane przez istniejące Koła Przewodników Górskich, kluby PTTK, biura podróży, organizacje studenckie lub inne organizacje, posiadające zezwolenie Marszałka danego województwa.
Uprawnienia przewodnikom turystycznym wycieczek wydają, odmawiają wydania, zawieszają i przywracają oraz cofają Marszałkowie województw, właściwi terytorialnie dla miejsca zamieszkania przewodnika turystycznego, na drodze decyzji administracyjnej.

Do zadań przewodnika turystycznego należy:
oprowadzanie wycieczek,
fachowe udzielenie informacji o kraju, odwiedzanych miejscowościach, obszarach i obiektach turystycznych; uświadomienie turystom bogactwa kulturalnego naszego państwa, zabytków, pomników, które są naszym wspólnym dziedzictwem,
w zakresie ochrony przyrody i krajobrazu – uczenie poszanowania natury,
opieka nad turystami,
udzielanie pierwszej pomocy,
przestrzeganie, popularyzowanie zasad kultury turystycznej, opieki nad zabytkami i ochrony przyrody,
podnoszenie kwalifikacji, ciągłe pogłębianie wiedzy, przestrzeganie regulaminu przewodnickiego,
noszenie odznaki.
Ponadto powinien być on kwalifikowanym turystą, miłośnikiem krajoznawstwa, odznaczającym się szeregiem cech osobistych, które wraz posiadaną wiedzą i umiejętnościami pozwolą mu w pełni wykonać powierzone zadanie.

Rodzaje przewodników
Terenowy
- łączy funkcje przewodnika miejskiego, górskiego i muzealnego w zależności od trasy (autokarowe, piesze, rowerowe)
- prowadzenie uczestników imprezy określoną w programie trasą
- dbanie o bezpieczeństwo turystów, udzielenie pomocy w razie potrzeby
- przekazywanie informacji o geografii, historii, kulturze, gospodarce danego regionu
- dopilnowanie realizacji całego programu imprezy i ich zgodności z zamówieniem
- rozbudzenie wśród uczestników imprezy chęci do uprawiania turystyki i krajoznawstwa.

Górski (tatrzańscy, sudeccy, beskidzcy)
- przekazywanie informacji o trasie i okolicy
- zapoznanie z walorami regionu i ciekawszymi okazami przyrody na trasie, np. drzewa, skały
- troska o bezpieczeństwo oprowadzanych turystów
- dostosowanie trasy wyprawy do możliwości i ekwipunku turystów
- instruowanie turystów o sposobach posługiwania się sprzętem i zachowania się w górach
- zapewnienie turystom pomocy w razie potrzeby
- zachęcanie uczestników wyprawy do ochrony przyrody
- dobre zdrowie, kondycja fizyczna
- odpowiedzialność, zaangażowanie
- stanowczość.

Miejski
- przedstawienie miasta i poszczególnych jego obiektów (kościoły, zamki, pałace, kamienice, place, pomniki, muzea itp.) w sposób, który umożliwi turyście zachowanie w pamięci nie tylko jego obrazu, ale i w miarę skondensowanej wiedzy
- powiązanie informacji o mieście z historią, kulturą i geografią całego kraju, a także wskazanie miejsca miasta w życiu społecznym i gospodarczym państwa
- ukazanie powiązań historycznych, kulturalnych i innych z historią i kulturą Europy
- prezentacja miasta z uwzględnieniem różnic i analogii w stosunku do miasta lub kraju, z którego pochodzą turyści
- znajomość historii kraju i historii powszechnej, historii miasta i poszczególnych obiektów wraz ich wnętrzami, setkami obrazów, rzeźb, detali architektonicznych, symboliki
- opanowanie umiejętności łatwego nawiązywania kontaktu z ludźmi
- zachowanie w każdej sytuacji opanowania i grzeczności
- doskonała orientacja w terenie, dobra organizacja.

Muzealny
- przedstawienie ekspozycji muzealnej w sposób przystępny dla słuchaczy: przewodnik musi dobrać odpowiedni klucz słowny, tzn. grupie wykształconej musi przedstawić nie tylko sam eksponat, ale omówić też całość zjawisk i kierunków myślenia, scharakteryzować epokę, często ze szczegółami, wobec grupy dzieci wiele szczegółów zostanie ominiętych (przewodnik będzie musiał posługiwać się językiem prostym, bez słownictwa naukowego).

Przewodnictwo studenckie
Ustawa nie obejmuje przewodników studenckich, którzy w rozumieniu ustawy nie posiadają uprawnień przewodnickich, ale stanowią organ szkolący przyszłych przewodników pod kątem egzaminu państwowego na przewodnika. Przewodników studenckich szkolą Studenckie Koła Przewodnickie, prowadząc kursy przewodnickie. Zwyczajowo przewodnicy tacy nazywani są również po prostu przewodnikami, niemniej posiadają oni jedynie prestiżowe funkcje w swoich i pokrewnych organizacjach. Warto jednak zaznaczyć, że niejednokrotnie kursy w studenckich kołach przewodnickich są jedynymi uprawnionymi do szkolenia kandydatów na przewodników („państwowych”) przed egzaminami państwowymi.


Pilot wycieczek

Pilot wycieczek – zawód w branży turystycznej.
Do zdań pilota wycieczek należy:
czuwanie, w imieniu organizatora turystyki, nad sposobem świadczenia usług na rzecz Klientów,
przyjmowanie od nich zgłoszeń dotyczących związanych z tym uchybień,
sprawowanie nad Klientami opieki w zakresie wynikającym z umowy,
wskazywanie lokalnych atrakcji oraz przekazywanie podstawowych informacji dotyczących odwiedzanego kraju i miejsca.

Pilotem wycieczek może być osoba, która:
ukończyła 18 lat,
nie była karana za przestępstwa umyślne lub inne popełnione w związku z wykonywaniem zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek,
posiada wykształcenie min. średnie.
Do końca 2013 r. obowiązywały jeszcze 2 dodatkowe wymagania: należało skończyć kurs dla kandydatów na pilotów wycieczek i zdać egzamin przeprowadzany przez komisje przy urzędach marszałkowskich. W związku z tzw. ustawą deregulacyjną wymóg ukończenia szkolenia i zdania egzaminu został zniesiony.

Kursy dla kandydatów na pilotów wycieczek są dobrowolne; skierowane do osób, które chcą zdobyć wiedzę i umiejętności niezbędne do wykonywania zawodu. Na rynku jest wielu organizatorów kursów dla kandydatów na pilotów wycieczek. Każdy z nich może prowadzić szkolenie według swojego programu.

Uprawnienia pilota wycieczek w Polsce
Od początku 2014 roku, w związku z tzw. ustawą deregulacyjną, na polskim rynku turystycznym nie ma prawnego obowiązku uzyskania licencji pilota wycieczek ani przewodnika miejskiego lub terenowego. Rynek pracy pilotów i przewodników jest wolny od regulacji urzędowych – nie ma państwowych egzaminów ani obowiązkowych kursów, a biura podróży mogą zatrudniać jako pilota i przewodnika każdą zainteresowaną taką pracą osobę. Do końca 2013 roku uprawnienia pilota wycieczek uzyskać można było na kursie zawodowym zakończonym egzaminem przed właściwą terytorialnie komisją egzaminacyjną powoływaną przez marszałków województw.
Obecnie osoby dopiero rozpoczynające pracę w zawodzie i chcące potwierdzić swoje kwalifikacje mogą przystąpić do egzaminu certyfikującego dla kandydatów na pilotów wycieczek prowadzonego przez organizacje branżowe. Egzamin składa się z testu wiedzy, rozmowy z klientem, wygłoszenia komunikatu, poprowadzenia odcinka trasy pieszej i autokarowej. Osoby, które zdadzą egzamin otrzymują certyfikat kompetencji zawodowych i identyfikator pilota wycieczek.

Znajomość języków obcych
Organizator turystyki organizujący wycieczki za granicą jest obowiązany zapewnić opiekę pilota wycieczek posiadającego znajomość języka powszechnie znanego w kraju odwiedzanym lub języka uzgodnionego z kontrahentem zagranicznym. Znajomość języka obcego dokumentuje się dyplomem ukończenia studiów filologicznych, nauczycielskiego kolegium języków obcych, świadectwem ukończenia szkoły z obcym językiem wykładowym za granicą lub dokumentem poświadczającym znajomość języka obcego na poziomie biegłości B2 zgodnie z Europejskim Systemem Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy.


Ruch turystyczny

to określenie przemieszczania się ludzi, które nie jest wymuszone przez czynniki zewnętrzne - ludzie zmieniają miejsce pobytu, swoje środowisko, rytmu życia dobrowolnie - bez przymusu. Ruch turystyczny odnosi się do określonego obszaru, kierunku, okresu w którym trwa, itp.

Obecnie w świecie obowiązuje podział ONZ WTO ruchu turystycznego:
- dla celów wizyty,
- czas trwania pobytu lub podróży,
- na miejsca zamieszkania turysty (region, kraj) i miejsca jego przeznaczenia,
- użytych środków transportu,
- oraz rodzajów obiektów noclegowych.
W badaniach nad ruchem turystycznym największe znaczenie ma ustalenie celu(ów) podróży.

Cel(e) te zostały podzielone na dwie kategorie:
- podstawowe,
- jak i drugoplanowe.

ONZ dokonało podziału celów wizyt na 6 różnych kategorii - w 1976 roku. Zalicza się do nich:
- aktywny/ pasywny wypoczynek (zwiedzanie, zakupy, podróże poślubne, hazard, wypoczynek na plaży,itp.),
- odwiedziny u krewnych i znajomych (wyjazdy na urlop do domu, uczestnictwo w pogrzebach, opieka nad osobami niepełnosprawnymi,itd.),
- podróże w sprawach zawodowych (w to wchodzi również instalacja urządzeń, wizytacje, uczestnictwo w spotkaniach, konferencjach, targach, wygłaszanie wykładów, występy na koncertach, płatne studia, kursy językowe),
- podróże w celach zdrowotnych (czyli pobyt w uzdrowiskach i sanatoriach, terapia morska, wczasy odchudzające),
- oraz podróże w celach religijnych (pielgrzymki, uczestnictwo w wydarzeniach religijnych), inne (podróże załóg statków i samolotów pasażerskich, tranzyt).
Pamiętać należy, że rzadko kiedy celem podróży jest tylko jeden z wymienionych powyżej celów.


Źródło: Wikipedia, 11.2015




Przewodnicy Turystyczni
Przewodnik Turystyczny
Przewodnik Turystyczny
Przewodnik Turystyczny

Przewodnik Turystyczny
Przewodnik Turystyczny
Przewodnicy Turystyczni